Herb czy godło?

Kiedy w 1952 r. w PRL wprowadzono stalinowską konstytucję, w opisie znaków państwowych zamieniono słowo herb określeniem godło państwowe. Dlatego również w późniejszych ustawach używano takiego pojęcia. Nic nie stało na przeszkodzie, żeby w konstytucji III Rzeczypospolitej przywrócono słowo herb. W listach do Komisji Konstytucyjnej domagały się tego Polskie Towarzystwo Heraldyczne i Polskie Towarzystwo Weksylologiczne. Tak się jednak nie stało, między innymi dzięki opinii jednego z działaczy PTHer który twierdził, niezgodnie z prawdą historyczną, że słowo herb jest rusycyzmem.

Otóż słowo herb przejęliśmy kilkaset lat temu przekształcając czeskie erb, pochodzące od niemieckiego Erbe, znaczącego dziedzictwo. Tak więc słowo herb odzwierciedla fakt, że jest to znak dziedziczny. Polskim dziedzictwem jest od ponad 700 lat herb Orzeł Biały.

Słowo godło jest synonimem słowa znak, a więc godłem państwowym jest także flaga lub pieczęć. Jednakże w terminologii heraldycznej godło oznacza figurę pojedynczą lub złożoną z kilku elementów, umieszczoną w polu tarczy herbowej. W zasadzie może to być niemal każda istota żywa, przedmiot o rozpoznawalnych kształtach, prosta figura geometryczna lub znak kreskowy, pod warunkiem że będzie przedstawiona zgodnie z zasadami stylizacji heraldycznej, bo dopiero wtedy stanie się figurą heraldyczną.

Według definicji heraldycznej herbem jest barwny znak dziedziczny składający się z tarczy i umieszczonego na nim godła. Godłem herbu polskiego jest orzeł biały (srebrny) z rozpostartymi skrzydłami, w koronie, ze złotym dziobem i łapami. Herbem polskim jest tenże orzeł w czerwonym polu tarczy herbowej. Heraldyczny opis herbu brzmi:

W polu czerwonym orzeł srebrny w koronie, z dziobem i łapami złotymi.